Het was een rare campagne, normaal gesproken voel je in de weken voor de verkiezingen of je goed zit of niet.  Dit was deze keer niet het geval.  Dat de CD&V ging scoren was duidelijk, maar meer dan dat kon je van tevoren eigenlijk niet zeggen.  Het leek wel of er een soort gelatenheid bij de kiezers was neergedaald.  De kiezer had iets van: "moeten we nu weer gaan kiezen? Voor een nieuwe premier dit keer?  Misschien moet de partijtop in de toekomst weer wat meer naar de militanten luisteren, en wat minder naar spindoctors. 

 Volgens mij heeft de sp.a in het verleden te radicaal voor externe mensen gekozen.  Misschien moeten we maar eens analyseren of die witte konijnen de partij wel goed hebben gedaan. 

Kiezen voor mensen met een verleden binnen de sp.a is kiezen voor rust.

Er was geen crisis, geen schandaal, en dan toch dit resultaat.

In vier jaar tijd van een monsterscore voor het kartel naar deze nederlaag. Het had volgens mij zeker iets te maken met het feit dat men er een kanseliersstrijd van heeft gemaakt, met Guy Verhofstadt als zittende premier en Yves Leterme als grote uitdager.  Vergelijk het met de polarisering tussen Patrick Janssens en Philip Dewinter bij de Antwerpse Gemeenteraadsverkiezingen in oktober vorig jaar.  In Antwerpen heeft dit ertoe geleid dat de andere democratische partijen heel wat kleiner werden, en nu zie je dat er van de linkerzijde in het Parlement niet veel meer overblijft. 

De sp.a heeft zich zwaar geëngageerd voor het milieuthema en het is goed dat we dat hebben  gedaan.  We moeten dat ook blijven doen.  Maar misschien hebben we ons wat te weinig gefocust op onze core business, onze eigen sterke punten: werkgelegenheid, sociale zekerheid, pensioenen, armoede...

Ik ben zelf opgegroeid in een sociale wijk en heb daar nog altijd een grote achterban.  Ik heb tijdens de campagne heel veel mensen gesproken die vooral bezig zijn met hun portemonnee.  Die hebben we niet kunnen geruststellen.  Er zijn veel mensen die iedere maand moeten krabben om rond te komen. 

Dat het negatieve imago van de PS een schaduw over de Vlaamse socialisten heeft geworpen, vind ik te eenvoudig als verklaring.  De mensen die ik heb ontmoet zijn helemaal niet bezig met de schandalen in Charlerloi.

We zullen ons alleszins moeten bezinnen over de communicatie.  We mogen ons niet beperken tot het maken van analyse in onze ivoren toren.

Knack: uittreksel interview door: Joël De Ceulaer en Jef Van Baelen