De Tsjernobyl-kinderen die hun vakanties bij Vlaamse gastgezinnen doorbrengen, hebben grote problemen om een visum te krijgen.  Iedereen kent ze wel of heeft er op z'n minst al van gehoord: de Tsjernobyl-kinderen. Elke schoolvakantie opnieuw zakken ze in grote getallen naar ons land af voor enkele zorgeloze en gezonde weken bij een van de vele Vlaamse gastgezinnen. Het project loopt al twintig jaar. Onafgebroken, en met resultaat, want een verblijf van één maand in ons land doet de radioactieve stof in het lichaam van die kinderen met twee derde afnemen.

Detiège (sp.a): "Een visumprobleem dreigt het hele project op de helling te zetten.  Tijdens de kerstvakanties konden nog enkele kinderen genieten van hun jaarlijkse gezondheidsvakantie in ons land. Maar of dat ook in de paas- of zomervakantie zal lukken? Het is twijfelachtig',  En tot mijn grote ergernis: 'Buitenlandse Zaken staat erbij en kijkt ernaar. Ik zal net voor de paasvakantie minister De Gucht nog eens de stand van zaken vragen, want de gastgezinnen moeten toch weten waar ze aan toe zijn? 

Het probleem is dat één van de duizenden Tsjernobyl-meisjes vorige zomer niet terugkeerde van haar gezondheidsvakantie in de Verenigde Staten. Ze had het er te goed, de problemen in Wit-Rusland zag ze niet meer zitten. Daarop verscherpte de overheid prompt haar voorwaarden en werd het voor de Tsjernobyl-kinderen veel moeilijker om het land nog te kunnen verlaten.

'Noem het een soort vakantieverbod', zegt Detiège. 'De minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht, zou voor een oplossing kunnen zorgen, maar lijkt niet echt geïnteresseerd.'

Volgens Detiège dreigt een 'nobel' initiatief met een jarenlange traditie nu in het water te vallen. 'Vele gastgezinnen beginnen vragen te stellen. De paasvakantie staat voor de deur, maar ze weten nog van niets. Moeten ze zich voorbereiden? En vergeet niet, de meeste van die gezinnen lieten zo'n kind naar hier komen in plaats van zelf op vakantie te gaan. Helaas beginnen sommigen nu te redeneren "als ons Tsjernobyl-kind dit jaar niet komt, kunnen wij misschien wel eens iets boeken". Je kunt dat die mensen zelfs niet kwalijk nemen.'

'Maar Buitenlandse Zaken lijkt niet te beseffen wat het op het spel zet door zo laks te reageren. De Wit-Russische overheid heeft ons land gevraagd om een nieuwe, onmenselijke overeenkomst te ondertekenen. Bijvoorbeeld dat die kinderen maar maximaal drie keer ons land mogen bezoeken. En dan nooit meer. Natuurlijk kan zoiets niet, en dus kunnen we alleen maar blij zijn dat België zich daartegen verzet. Maar wat zijn we ermee gebaat als die kinderen binnenkort helemaal niet meer naar hier kunnen komen?'

Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD) zegt met de zaak bezig te zijn, maar hoopt vooral op de goodwill van de Wit-Russische overheid.

'We zijn over dit dossier in contact met onze partners binnen de Europese Unie en werken aan een aangepaste tekst die we zo snel mogelijk willen voorleggen aan Wit-Rusland. We hopen dat bij hen de goodwill aanwezig is om de zaak snel af te ronden', klinkt het.

art. Dajo Hermans